Jezus w ogrodzie oliwnym, po swojej modlitwie do Boga Ojca, upo­mniał Apostołów: (…) jednej godziny nie mogliście czuwać ze Mną? (Mt 26,40). Jako wspólnota chcemy odpowie­dzieć Jezusowi na Jego pytanie własnym postępowaniem. Dlatego postanawiamy adorować Najświętszy Sakrament w pierwsze czwartki miesiąca.  

Nasza Wspólnota Modlitewna Adoracji Pana Jezusa w Najświętszym Sakramencie im. Jana Pawła II zawiązała się 15 września 2005 r. z poruszenia serca. Członkowie wspólnoty trwają na modlitwie przez cały dzień zmieniając się rotacyjnie. Ważnym elementem Adoracji jest CISZA. Pozwala ona na osobiste i intymne spotkanie z Jezusem, a także na wsłuchanie się w Jego głos. Dotyczy to zarówno członków wspólnoty jak i każdego, kto tego dnia zapragnie uczestniczyć w Adoracji.

Posługa członków wspólnoty stwarza możliwość uczestnictwa w modlitwie każdemu o dowolnej porze dnia i w dowolnym czasie. Adoracja odbywa się w każdy pierwszy czwartek miesiąca. Zaczyna się po Mszy św. porannej i trwa do 17:15.

Jeżeli ktoś pragnie dołaczyć do wspólnoty gdyż poczuje pragnienie modlitewnej służby i chce ofiarować swoją modlitwę adoracyjną przez pół godziny w każdy pierwszy czwartek miesiąca proszony jest o kontakt z ks. Proboszczem.

 Celem Wspólnoty jest:

1. Uwielbienie Jezusa w Najświętszym Sakramencie.
2. Pogłębić swoją wiarę w Jezusa obecnego pod postacią chleba.
3. Modliwą za zagubionych życiowo rozbudzić ducha odpowiedzialności za Wspólnotę Parafialną.
4. Krzewić kult Najświętszego Sakramentu poprzez własny przykład adoracji.
5. Korzystać w swoim życiu z owoców wyproszonych na adoracji przez całą Wspólnotę.

Czym jest adoracja eucharystyczna? Adoracja Najświętszego Sakra­mentu jest źródłem i uprzywilejowaną modlitwą, bo jest dla Kościoła Pielgrzymującego sakramentem rzeczywistej obecności Chrystusa w pełni Jego Bóstwa i w pełnej prawdzie Jego człowie­czeństwa. Adorować tzn. czcić Boga z miłością, szacunkiem i dziękczynieniem w miejscu Jego obecności, w Jego wspaniałości i w całym Jego dziele zbawienia. Eucharystia jest sakramentem cielesnej obecności Syna Bożego pośród nas i naszym zadaniem jest tam Go adorować. Uwielbiamy więc Tego, poprzez którego i dla którego wszystko się stało. Wszystko na wysokościach niebieskich, na ziemi i w piekle musi zgiąć kolano na imię Jezusa (por. Fil 2,10), bo wszystko Jemu jest poddane. W Eucharystii adorujemy Zbawi­ciela świata, Baranka, który nabył Bogu krwią swoją ludzi z każdego pokolenia, języka, ludu i narodu (Ap 5,9).

Adoracja Jezusa jest adoracją Trójcy. Sakramentalna obecność Jezusa jest w sposób całkowity, jedyny i najwyższy celebracją pod­dania się Jezusa Ojcu w Duchu Świętym. Każda adoracja Jezusa jest Jego uwielbieniem, a w Nim uwielbiony jest Ojciec i Duch Święty. Dlatego potrzebna jest adoracja Jezusa w każdym Tabernakulum świata, aby uwielbić Trójcę. Św. Proboszcz z Ars mówił: Kiedy obu­dzicie się w nocy przenieście się szybko duchem przed Tabernakulum.  Natomiast św. Franciszek Salezy i św. Benedykt Labre gdy zastawali zamknięty kościół, klękali i modlili się pod drzwiami, adorując Trójcę.

Adoracja nie jest tylko modlitwą osobistą. To postawa całego Kościoła, który uwielbia Jezusa i wraz z nim uwielbia Ojca. Adoru­jemy nieskończenie miłosiernego Jezusa w imieniu całego Kościoła i ludzkości. Adoracja jest odpowiedzią na powołanie do realizowa­nia modlitewnej posługi we Wspólnocie Kościoła według chary­zmatu ofiarowanego przez Boga pojedynczej osobie.     

Adoracja jest aktem wiary. Pierwszym owocem adoracji jest wzrost nadprzyrodzonej wiary.  Podczas adoracji nie widzimy Pana, lecz biały kawałek chleba lub Tabernakulum jako namiot naszego spotkania z Jezusem. Dzięki wierze w słowa Chrystusa: To jest Ciało Moje (Mk 14,22) wzrasta w nas przekonanie kim jest Bóg.

Adoracja odkrywa nowe światło coraz bardziej wypełnione obecnością Boga. Adoracja oczyszcza nas i daje większą jasność w postrzeganiu świata w promieniach Bożej miłości. Adoracja eucharystyczna przemienia całe życie przez osobistą bliskość z Panem. Jego obecność przemienia nas i ożywia. Życie i uczucia Chry­stusa stają się naszymi, abyśmy mogli w prawdzie powiedzieć: Teraz już nie ja żyję, ale żyje we mnie Chrystus (Ga 2,20).

Adoracja uwalnia i uzdrawia gdyż ten sam Jezus, który przyszedł uwolnić więźniów, przywrócić wzrok niewidomym oraz przeszedł przez ziemię dobrze czyniąc jest osobiście obecny w Eucharystii i uzdrawia tego, kto przed nim trwa w modlitewnym zasłuchaniu.  

Adoracja przygotowuje do życia wiecznego, gdyż w Eucharystii adorujemy Tego, który chodził drogami Galilei, cierpiał za nas, zmartwychwstał i żyje w niebie. Adorujemy Jezusa, którego ujrzymy w chwale. Jeżeli teraz czuwamy przed Nim, to później bę­dziemy Go oglądać twarzą w twarz z pełnią życia i światłości. (por. 1 Kor 13,12).